Efendi Köylü.! Şiiri - Kemal Hacıismaiıoğlu

Köylü efendidir, şehirli nazik,
O yoksa sofrana, gelmez ki azık,
Hor gözle bakan, gözlere yazık,
Zibidi tipli, zengin çocuğu.!

Kıra vat takarak, adam olunmaz,
İşçinin emeği, basit sayılmaz,
Emektar olmasa, sofralar dolmaz,
Dengesiz bakma ,hamam çocuğu.!

Madenin karası, yüzde nur olur,
Düzeni sağlayan, emektar kuldur,
Sen anca haybeden, keseyi doldur,
Havalı duruyor, saray çocuğu.!

Hayatın yükünü, çekendir onlar,
Eller nasırlı, yorgun insanlar,
Bütün gücüyle, bahçe kazarlar,
Sana benzemez, zengin çocuğu.!

Kalbiniz taştır, sadakat bilmez,
Havalı züppe, köylüyü sevmez,
Kendini dağ sanır, boynunu eğmez,
Dengesi bozuk, zengin çocuğu.!

Marka giyinip, havalar atar,
Boynuna kıytırık, papyonu takar,
Masa başında , yan gelir yatar,
Gölgeden korkan, saray çocuğu.!

Bilirim içinde, efendiler var,
Onlar baş tacı, çekmeyiz ayar,
Fakirin tasına, ekmeği koyan,
Zengine şapka, çıkarır köylü.!