Köylerde, koyaklarda
İnce çocuklar yaşarlardı,
Başı kabak, ayağı yalın
Okuma yazma hak getire.
Tonguç baba şaşardı.
İnce kızlar, sarı benizli gelinler
Elifi görse mertek sanır
Dünyasını bilmez, adam görse şaşırır
Başını toprağa eğer
Kent nerede bilmez.
Tonguç Baba çalışkandı
Topladı en akıllılarını
Eğitmen Kurslarına 1936’da
Kıyafetler düzdü her birisine
Okuttu adam etti
27 bin öğrenci yetiştirdi
21 Köy Enstitüsünde
Öğretmen yaptı, eğitmen yaptı,ebe yaptı.
Onlar Tonguç’ u bir baba bildi
Köydeki çocuklar da onları,
Pıtarak gibi çoğaldılar bozkırda
Nice Başaranlar, Apaydınlar,Makallar yetişti.
Yurdum okudu,gördü dünyayı
İsmail Hakkı Tonguç’un ışığından
Anadolu aydınlandı.
Şimdi yazılsın kabrine vatan mahzun
Tonguç mahzun,
Köy Enstitüleri yok bugün
Nice üniversiteler var da.
(Edirne,T.Ü.İsmail Hakkı Tonguç Yerleşkesi,2001)
Erdal CeyhanKayıt Tarihi : 21.1.2010 15:29:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Tonguç mahzun,
....
Ruhu Şad Olsun!
...ince bir ağıt bu anlayana güzelce anlatılmış ....Saygılar öğretmenim...
TÜM YORUMLAR (1)