ah! kalbim
bir zamanlar sevgi pıtırcığıydı
onun beni sevme ihtimalini çok sevmiştim
sevgisi kasırgaların içinden doğan
bir alev topu deli rüzgârlar gibiydi
esip gürledi
sevgiyle yoğrulmuş hayallerimi
alıp savurdu kırık dökük
tozlu duvarların
yığıntısına
........
sevgi dediğin neydi ki
bir özlem bir yakınlık
ah! kalpten
bazen de platonik
uzaktan uzağa
dokunamadan yanmak
konuşamadan susmak
sarılamadan öpmek
gülemeden
ağlamak
sadece bir düşünce bir histen ibaret
çıra gibi yansa tutuşsa
yakıcı da olsa
alevsiz
aşk da olsa
karşılığında seveni yok
sevgi dediğin
imkansızsa sadece hayal kırıklığı
bir bekleyiş - karşılıksız
sinede açılan koca bir delik
ve içten içe oyulan
yara
zamanla gözlerinden akamayan yaş
yüreğinde tutkuyla kaynayan köpüren
ama gitgide soğuyan bir umut
içi boş bir balon
olasılığı sıfır belki de sadece bir ihtimal
............
ama ne garip
insan yine de ne diye sever
umutsuzca göremeden dokunamadan
sadece kokusunu hissederek
uzaktan uzağa
..........
o aşk
unutulmayan
gözlerimden sicim gibi akan ebruli yaşların eşliğinde
ıslak bir masalın dinletisiydi
hâlâ da avuçlarımda sırılsıklam
..............................
3107202514:59
Ayşe Uçar
Kayıt Tarihi : 14.8.2025 20:06:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!