Gözlerimi kapatıp hayalimdeki yere rücû etmeliyim.
Ağırlığını taşıyamayan bulutlarım ah, bulutlarım…
Beni memleket memleket gezdiren hayallerimi
içinde gasp edenim.
Öyle soluksuz kaldı ki içim;
bir şerbete bile dilenebilirim.
Dudaklarımın kuruluğu hatıralardandır, bilirim.
İçimdeki kuş uçmuyor ne zamandır.
Rüyalarıma da göğüs gererim.
Kararsızlığım Arap saçıma döndü;
pişmanlığım yüzüme eser mi diyedir korkularım.
Gözlerim nicedir bahçelere bakıyor;
rüzgârın soğuk esintisini hissediyor tenim.
Boyası dökük taş evlere değiyor zaman,
ellerim nicedir sincapları besliyor.
Akışkan kuyruklarından akıyor ellerim de.
Nicedir tıkılı kalmak nedir, bilirim.
Zamanı doğurtmuş bir ebeyim.
Kayıt Tarihi : 11.2.2026 00:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!