Duygusal Bir Taş Şiiri - Ahmet Burak Eren

Belki hayatımın büyük bir kısmını kaplayan insanlar var,
Ama işin sonunda kendimi yalnız hissedebiliyorsam
Ya doyumsuzumdur ya da yalnız...

Doyumsuz olmak pek bana göre değil
Güzel şeyleri görmezden gelmek mi?
Bunu kim ister ki?

Evet, demek ki yalnızlık başrolmüş
İçimdeki bu boşvermişlik hissi de buna bağlıymış Sinirlenince ağlayan bir yapı,
Sulu gözler, durmadan akan bir burun...
Sanki çok duygusal bir taş gibi...

Ama bunun ben olduğuma da kimse inandıramaz beni
Gördüklerimi görmezden gelmiyormuşum,
Kafamın içinden geçenleri umursamıyormuşum gibi...

Sadece delirdiğime inanmak istiyorum
Çünkü bu olduğunda
Hiçbir duygu ve düşüncenin
Olmayacağına inanıyorum...