Hiç bir şey hissetmiyorum, ne soğuğu ne sıcağı...
Bir boşluk yürüyorum, yeri hissetmeden...
Düşünebilmek için düşünmeye çalışıyorum, bir karanlık benimle yürür, gece de gündüz de bir olmuş...
Yalan da gerçekte ayırt edilmez olmuş...
Zaman hep aynı, duygular kayıp, kaybolmak kendinde ve bulamamak hiç bir yerde...
Boşuna mı beslendi bir ömür güzel duygular, gerçekte ben mi öyle gördüm diye sordu sorular...
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim