Duyan Varmı ? Şiiri - Uğur Öztürk 2

Bir şehir ağlıyor, duyan var mı? Gökyüzü kan revan, gören var mı? Bir anne sarılmış evladının düşüne, Hangi vicdan dayanır bu ölümün sesine? Gazze'de çocuklar büyümeden yaşlanır, Oyuncaklar enkaz altında parçalanır. Bir lokma ekmeğe muhtaç kalır insan, Hangi kitapta yazar böylesi bir zaman? Ey dünya! Söyle, hangi yana bakarsın? Bir çocuk ölürken nasıl uykuya dalarsın? Adalet dediğin kimin kapısında bekler? Mazlumun ahı bir gün gökleri titretir. Bir zamanlar kuşların konduğu çatılar, Şimdi sessiz mezarlar, yıkılmış duvarlar. Ama Gazze'nin kalbinde sönmeyen bir ışık, Küllerin altında saklı, dimdik bir hayat var. Ey Rabbim, çocuklara bayramlar nasip et, Anaların gözlerine yeniden sevinç ver. Silahlar sussun artık, barış olsun her yerde, Bir sabah güneş doğsun özgürce Gazze'de. Unutma ey insan, bu dünya fanidir; Mazlumun gözyaşı arşa yükselen şahittir. Bir gün susacak elbet bombaların sesi, Ama unutulmayacak Gazze'nin hikâyesi.