Duvarların Sürüngen Halleri Şiiri - Ayşe ...

Ayşe Uçar
458

ŞİİR


14

TAKİPÇİ

Duvarların Sürüngen Halleri

bilmediğim yabancı duvarların ardında
neler oluyor
kim bilir

sevgilim gözlerinin
hızla geçtiği duvarlarda yaralı parmak izleri
herhangi bir vakitte ne zaman yakalasam seni
tüm kuşlar kanatlarından vurulur
kıyıda uyuyan denizlerse sokağın başına iner
yavru bir yunusun dudağından duvarlara uzanır dalgalar
dalgalar ki beyaz beyaz köpürür gecenin neftisinde
sabahın nefesinde göç turnalarını seferber eder
kalbinin ışıltılı kandilinde

sayrılı bir bulutum
sarılırım uzun uzun boynunun sülününe
yelkenleri fora serseri rüzgârım dolanırım
sarmaşık koynuna

sevgilim sevgilim aldanma
hayal gemilerinde yalancı kuşlar ötmez çiçekler açmaz
bulutlar yağmur getirmez buğdaylar başak vermez
okuduğum masallardan bir polyanna çıkmaz
her iyimserliğin boynu hızla kırılır
kapı çatlar kalp yorulur
kalemse zehir zakkum
anlasana
iki satır söz yazmaz

aşkı kim kaybetmiş ki
biz bulalım

maceracı kuşların
kurşun kanatlarına kasırgalar iner kumlar savrulur
çoktan gündelik umutların yeldirmeli hırkasının
sökülür ipi düğümlenir yumağı
yollarınsa çeşmesi kurur
kirazı çürür

ah! çok yorgunum çok sevgilim
gözlerinin geçtiği duvarları yıkan tufanlar utansın
içimdeki aşkı dom dom kurşunuyla vuranlar
cehennemin dip kökünde alev alsın
içimdeki müziğin sesini kısanlar
var ya onlar ki
iki cihanın kara lekesi olsun

şimdi sen kaldın duvarsız
şimdi ben kaldım yârsız

sokakların eskiyen pörsük yüzünde ölünç kıyametler
sol avucumda kör sarnıçlar pelerini siyah yarasalar
gözlerime kum döken çöllere varıp
sorsunlar

öldüm mü öldük mü biz

aslında çöl deyip geçmeyelim
çöllerinde bir gururu şanı var sevdiğim
ya benimse benim neyim var
gözlerimde çarpıştırtığım şimşekler
ve yağmurlardan başka

aşk için ölünmezse sevgilim
aşk için de yaşanmıyor zamanla
muhtacım ellerini uzat bana
dokun taşa toprağa ses ver aynalara
dağılsın yüzümün sisi batsın gözlerimdeki karabatak
karanlığı kırsın ışık aksın parmaklarımdaki irin
aksın kan
sırrı dökülmüş aynalardaki yüzüme
eğil de bak

saçlarımın kıvrımlarından yüzümün hüzün engebelerinden geç
kaşlarıma dokunmadan sadece gözlerime in yağmur ol
bakışlarımda yansıyan duvarlara bak
duvarlarında kalbi var sevdiğim
bulunduğu yeri koruyan
muhafaza eden

kabul et sevgilim
yolu senden geçen ebedi aşkın izi kaldı sinemde
gerçek aşkın izlerini yansıtan dev bir aynadayım
sıkı tut elinde aşkı sevgilim kırılmasın ayna
göğsümden göğsüne devamlı
gümüşi bir ışık yanar durur
beni sana esir tutan
seni bana tutkuyla
çevreleyen

ama anlaşılmayan bir şeyler de var hâlâ zihnimde
hâlâ bu sevdanın mayası neden tutmuyor
bu sevdanın tadı neden tumturaklı ekşi

1802202613:29

Ayşe Uçar
Kayıt Tarihi : 4.3.2026 20:54:00
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!