Duvar Şiiri - Ahmet Döner

ben bir duvarym hiç güne? görmedim
sen hiç güne? görmemi? bir ba?ka duvar
yüzümüz benek benek tahta kurusundan
ve sinemiz ba?tan ba?a ak üstünde karalar
Ñkelepçeden kahroldu kahroldu bileklerim
Ñsyyrylyp çyktym artyk ölüm korkusundan
Ñdilim dilim syrtymdaki yaralar
ben demirba?ym sy?yr siniriyle dayak yedim
biz de duvaryz dinleyen duyan dü?ünen duvarlar
bizim kuca?ymyz terkedilmi? bir yatak gibi kirli so?uk
ve bizim kuca?ymyzda kasyrgaly insanlar

yüzündeki deniz parlakly?yyla durur hatyramyzda
o çocuk yumruklu dev o dev yumruklu çocuk
o zaman mayys'ty ya?murlar ba?ymyzda
bir cumartesi ak?amy girdi kapymyzdan
gözlerinde kypkyzyl diken diken öfkesi
adeta birdenbire aydynlandy zindan
onu böyle görünce nasyl da korkmu?tuk
sapyndan fyrlamy? bir balta gibi çehresi
ve omuzlarynda delikanly gölgesi

o zaman mayys'ty ya?murlar ba?ymyzda
o syrtüstü yata?ynda yatardy
symsycak gözleri ?imdi bile aklymdadyr
bir sana bakardy bir bana bakardy
dy?arda tabiat mevsimin en çyngyrakly ayyndadyr
toprak ana bütün zincirlerinden çözülmü?
sabahlar ak?amüstleri manolya gibi parlak
tarlalaryn yüzü gülmü?
i?te her ak?am geçti?i denize çykan sokak
ah i?te annesi annesi sevgilisi
i?te biz dinleyen duyan dü?ünen duvarlar

i?te o çocuk yumruklu dev o dev yumruklu çocuk
dy?arda tabiat mevsimin en çyngyrakly ayyndadyr
bizim kuca?ymyz terkedilmi? bir yatak gibi kirli so?uk
o birkaç defa kartal gibi gitti kartal gibi döndü
çy?lyklaryny de?il kyrbaç sesini duyduk
biz duvaryz neyleyelim gözlerimiz a?lamayy bilmez
onu bir gece sabaha kar?y büsbütün götürdüler
kendi gitti ismi kaldy yadigâr ba?rymyzda
o zaman mayys'ty ya?murlar ba?ymyzda

ya biz idam duvaryyyz kar?ymyzda çok insan öldürdüler
onlar hep döküldü biz hep ayakta kaldyk
temelimiz kanla beslendi ama nedense uzamadyk
öyle bakmayyn bu yaralar ?erefli yara de?il
getirirler vururlar biz öyle dururuz
ya?murlar gözya?y bulutlar mendil
elimizden ne geldi de yapmadyk
ah öyle bakmayyn utanyryz kahroluruz

onlar hep döküldü biz hep ayakta kaldyk
bir mayys sabahy toprak rezil gök rezil
yyldyzlar küfür gibi yüzümüze tükürür gibi
?afak sancylaryyla iki büklümdü ufuk
ve simsiyah çamur gibi bir manga ortasynda
siyaset meydanyna geldi dev yumruklu çocuk
bulutlar e?ilip alnynyn terini sildiler
ve mermiler birdenbire ölümü getirdiler

o dü?tü biz yine ayakta kaldyk
halbuki ne kadar ne kadar yorgunuz
öyle bakmayyn bu yaralar ?erefli yara de?il
ah öyle bakmayyn utanyryz kahroluruz