İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
şehrin tüm ışıkları söner bir bir
sen gittin mi
yine bildiğin gece bildiğin hüzün
sonbaharın soldan vurduğu vurgun
yangın gibi yanıyor gece bu saatler
uykusuzluk gözde
bizim yazdığımız ateş közde
dudağımda kırgınlık buruk acılık üst üste
sebebi hiçliğin,
uzaklardan sesin karışıyor saçlarıma
ayrılıkların makamı sanki ud gibi
kahretsin sana öyle bir aşığım ki dut gibi
Seven unutmaz ki hiç.
İstese de unutamaz.
Selam ediyorum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta