Düşüyorum umutlardan, pişmanlıkların gölgesine.
Sessizce bağırıyorum, duymayacak mı hiç kimse.
Sevmek değil miydi sonsuz sürecek eğlence.
Ben miydim seni bana düşündüren her gece.
Senin kapından geçiyorum, hem de öylesine.
Sevgiyi anlamazken, bitmez sanardım bu çile.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta