Yine ayağım takıldı hasretinin çelmesine
Hayatın orta katına inerkenki gibi bir sendelemeydi bu
Leylekler gagalarını açtıkları anda gerçekleri de fısıldarmış
Hatırlayanlar ise son katın bacadan düşen ilk misafirleri
Ondandı zavallılığımı önce salıncaktaki çocukların sezmeleri
Fakat sallamadılar patates çuvalıymışçasına yere kapaklanmamı
Halbuki eskiden delirmişleri taşlayanlar da babalarıydı
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta