Bülbülün umudu kalır bahara,
Konar bir çalıya gülü düşünür.
Kırdırmaz dalını,hara rüzgara,
Bağbancı bağında dalı düşünür
Gelinler beşikte,bebeği bezer,
Yetimlerin eli,koynunda gezer.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Her çanlı ne için varsa unu düşünür. Arı balını, bülbül gülünü, Mecnun Leyla'sını, Ferhat Şirin'nini, Gönül sevdiğini düşünür doğal olarak.
Kutluyorum Tuncay Bey bu güzel şiir için.
İsmail Doğan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta