Araf'ın ulu kapısı açıldı mı bir kere.
Ne çıkmak ister, ne de çıkabilir insan o nemrut boşluktan.
Arayışımın en somut hali hiç bırakır mı beni?
Sahi varlık mıdır yaşamımı canlı kılan?
Düşünmek midir varlığımı hayatta tutan?
Ne farkım kalır oysa düşünen bir taştan.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta