bir sabah o uzun saçlarına sarılmıs bır bedende uyanmayı düşlerdim
gülüşündeki incelikle neşelenıp bozkırın eşsiz çiçeklerıyle sevdalı kuslar gıbı havalanmalıydı gözbebeklerım...
uzanmalıydım boylu boyunca hasrete alışmış bedenime
ellerin esnerken uzanmalıydı boynuma
ve gunun ılk sözcugu dokulmelıydı dudaklarından dudakalrıma
ve bana kur yapan o çapkın bakışların la içimi okşamalı
hayranlığımı bir kez daha sunmalıyım kırmızılarına
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta