Beynimin içinde yaşıyorum seni.
An geliyor düşüncelerim kalbimi delen mızrağa dönüşüyor.
An geliyor kalbimin odalarında cıvıldaşan kuşlara,
Bazen masmavi gökyüzünün enginlerinde uçmakta olan kuşumu seyre dalıyorum.
Kimi zaman kafesin içine hapsediyorum seni.
Korkuyorum.
Neye vurgun olduğunu bilmemek midir derdim,uçmaya hasret avazı hırçın bir kuşun kanadını kırmak mıdır bu ihtimal ,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta