Düşün... Şiiri - Sessiz Vaveyla

Bulutlar ağlarken üşüdüm balkonda
bir gece vaktiydi.
Tütün sardım dumanında çizdim seni
kokunda garipti.
Gözlerimi kapattım düşlediğim
sen gerçekti..
Sende düşün hikayemi
beni sana getiren neydi....

Omzunda bir baş kadar
yerim var mı bilemem
Hayalden öte gözlerinin
gerçeğine eremem
Sana hiç gelemedim ki
kovsan da gidemem
Kolların sarsın hele
yansam da diyemem

Saçlarının arasından gülümseyendi bana
Beyaza bürünmüş teller
Kirpiklerinin sayısını biliyor gibi gönlüm
Değmemişken gözlerim gözlerine
Bir bak etrafında kim var ki
Ben kadar derin hisseden seni
Sahi seni bana getiren neydi
Yoksa beni sana getiren
Aynı hikaye miydi?