Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sn. Kolbaşı güzel yazmışsınız kutlarım.
Kısa ve güzel bir şiir olmuş. Keşke biraz daha uzatabilseydiniz. Yüreğinize sağlık. Sevgiyle kalın.
Mustafa ATİŞ
İstanbul yaşarken bile düş. İstanbulda yaşamak gerçekten hayale düşüş... İstanbul çok farklı tıpkı şiiriniz gibi. Çokda güzel.. Tebrikler şaire...
düşünüzde görmüşünüz yada rüyanızda ama alt yazılıymış rüya ..hemde kril alfabesiyle yazılmış olmalıki anlayamamışınız..anlatamazda insan anlayamayınca...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta