Düşmeden Şiiri - Diren Demircan

Ben kendimin şimdi kaldırıp da neresinden tutayım?

Çok gürültüsüz yaşıyorken hayatı neden kafama iniyor, şantiyeler gibi, şu yarım bıraktığım mısralar?

Ardımdan çok mu küfür ediyor da insanlar ben böyle nedenini bilmeden, nedenini biliyormuş gibi, uzun uzadıya uzuyorum aralarından?

Neden sürekli konuşuyorsunuz iliklerim gibi kemiklerimden süzülüp? Neden oturduğum yerde sırılsıklam terliyor bütün üzerime geçirdiğim haki tişörtler ve siyah gibiler?

Çok mu geliyor bir şeyler hem de bu kadar azlarken?

Şimdi çıkıp Çıpa'ya geldim uzunca bir müddet sonra, Üçyol'a, yine tek başıma Çıpa'ya.

Zaten bura bana hep tekbaşıma alışkındır ben de buraya her gelişimde kendimle hesaplaşmaya!

Bir kaç bira söyleyeceğim, bir de patates kızartması bol yoğurtlu, sarımsaklı ayıp olmazsa!

Neden böyle değişti ki her şey? Neden eskiyi tanımalarına izin vermeden çocuklara, "yeni nesil" ön isimli "şeyleri" dayadılar ? Neden bir seçim hakkımız varmış gibi bir söylemle dikildiler karşımıza? Ve hemen hiç kimse neden göremiyor seçim hakkı dedikleri şeyin kısır bir palavra olduğunu? Bir buçuk veya en fazla iki seçenekten ibaret bir seçim hakkı varken, hangi özgürlüğü yamıyor pardon yaşıyor şu insan?

Kendi seçeneğini üretmenin de karşısında bunca tehditkar prosedür dikiliyorken?

Sarımsaklı yersem ağzım kokarmış, o zaman sen de yersen bir sorun kalmıyor ve koklamazsan benim laflarımı ki az konuşurum ben! Kaldı ki, kalkıp, hepinizi de burnundan öpecek değilken! Yoksa siz, sürekli iş görüşmesine mi gidiyorsunuz? Veya her sokağa çıkışınız bir 'ilk' randevuya gidiş midir? Demek lazım geliyorken...

Mekanlar yeni ve sarımsaksız İnsanlar yeni ve sarımsaksız...

Ben ara ara Çıpa'ya kaçıyorum, uzun uzadıya aranızdan sıvışıp, gürültüsüz yaşıyorken!

Arka masalarda kuponlarını tartışıyor abiler yüksek sesle, İngiliz atlar gibi şu birahanede yarışıp! Üç bilemedin beş cümle sürüyor hükümeti ele alışları ve muhalefeti de öyle en fazla üç! Aşk meşk ihtiras desen hiç geçmiyor bir konu olarak sohbetlerinde, yengeler evdeyken hazır! Biri Yelki'den bahsesiyor, yemeyi içmeyi bedavaya getirmiş Yelki'de, bununla övünürken, Yelki'yi, cümle içinde bir edat kadar kullanıyor, yüceltmiyor Yelki'yi! Üçyol'da Çıpa'da oluşunu yani, küçültmüyor!

Yetiyor işte tam da bu gürültü bendenize... Kendimle hesaplaşmaktan kasıt, kendimden uzaklaşmak olunca! Yetiyor...

Uzlaşıyorum Çıpa'da aklımdaki parantez içleriyle... Terim soğuyor, birazdan biraz sarhoş olacağım ne de güzel bir yeterlilik... Evde yengeniz ve oğlan bekliyorken... Sonra uyku.. Sabah olunca artık, çıkarsa bu beden, oradaki sabaha O'nun izni ile..

Bir sabah namazı ve iki rekat tövbe...

Ben şimdi kendimin kaldırıp da neresinden tutayım, düşmeden ?