Düşman zamanlar Şiiri - Şair Isıkdan

Farketmedim seni
hep meşguldüm.
Öyle önemli bir şahsiyet olduğum için değil
hatta çoğu zaman fasaryadan işlerim oldu
ama, dedim ya göremedim bilemedim işte
şöyle bi anda geçtin gittin yanımdan.

Kimisinde uzandım sırtüstü
seyreyle gülüm
Bazen tavan, bazen gökyüzü
hayale daldım öylece
içten içe sessizce…

Kimisinde de umutlarım oldu dolu dolu yaşadım anı
bazen haksızlıkların şövalyesi bazen muzır bir sevgili bazense bir deli Kötülüklerden kurtardım insanları, hayvanları, doğayı
memleketime barış getirdim bazen
alkış aldım onlarcasından yazdığım şiirlerle romanlarla
hele bir parçalar besteledim hep dillerde

En çokta çocukların gözünde umut olduğum anları sevdim
aybaşlarında ücretlerini alırken pırıl pırıl sevecen içten ve cana yakın
…gerçi hiç birinin cebine kalmazdı parası
hemen alırdı ya babası ya anası
Olsun onlar yinede mutluydu fazladan gururda vardı yüzlerinde
bi de Veli’nin dediği gibi gökyüzünü diktim kimi zaman bir başıma

Ama umutsuzluklarım da oldu
öyle böyle değil hani dolu dolu şöyle
taşıyamayacağım kadar acı, öfke ve kasvet dolu
Derler ya kimi zaman kabir azabı diye işte öyle

Yaklaştıkça büyüyen gölge gibi çıkamadığım zaman işin içinden
Örttüm göz kapaklarımı
uykuya havale ettim karabasanlarımı
birazda o çalışsın kolaymı kahramanın uykusu olmak.

Kimi zamanda çok çalıştım
bi halt varmış gibi gece demedim gündüz demedim
iş kaçıyormuş gibi geldi bana
ama bi de baktım ki ne kaçıyor nede bitiyor.

İşte sanırım o zamanlarda da sen yanımdan geçiverdin.
kesin o zamanlarda geçtin çünkü ben görürdüm seni
çalışıyordum hem de çok
Yalnız sanırım
sanırım senden daha çok değil
görmedim hiç göremedim seni
ve işte o zaman o zaman anladım ki sen
bana da hep uğramışsın hatırlamadım
hatırlayamadım ama kesin uğramışsın

Gülay başka tarafa geçtiğinde
Cevat’ın gözlerinde fark ettim seni
o da bildi, sendin o
ama henüz gitmiştin bişey söyleyemedi
oysa neler neler istedi senden o an bi duysaydın
ama meşguldün gitmiştin çoktan

Sensiz anlarda çok düşkünlüğüm oldu
hazır değildim yetim kalmaya
suçlandım, fişlendim, tıkıldım
hem aklın, hem vicdanların bi de yarsızlığın kara dehlizlerine
Nasılsa oralarda bırakmadın beni daimdin yanım sıra an be an
Razi’nin mutlağında ki sen
belki hep yanımdaydın ben bilemedim
hiç bilemedim ben.

Bazen tarih oldun yol gösterdin
bazense ümitlerime hedeftin yolum oldun
Hatırlıyorum da biraz üzülsem ağlasam yanı başımdaydın
kankaymışşız gibi sanki
Peki arzularım için çıktığı yolda neden uzaklıktın bana
ulaşamazdım çok uğraşırdım sen varken onlara
Anı yakaladığımda ise Puf
yoksun
bilmezmisin be kuzum o an lazımsın bana

Bak dostum beni bi dinle hele
İşçi oldum, patron oldum, memur oldum, esnaf oldum
Yaralandım debelendim berduş oldum hapse düştüm
Yazar oldum, çizer oldum, şair oldum, rakkas oldum
Acı tattım şarap içtim sarhoş oldum mecnun düştüm
Oğul oldum oğlum oldu ballı tatlı yarim oldu
Efkarlandım şarkı dizdim dertlerime dizim dövdüm
Ar söz ile adam dövdüm el diliyle kabir çektim
Sevdalıya yoldaş oldum küskünlere sırdaş oldum
Ne gelene gelme dedim ne gidene gitme dedim
Susayan su içirdim yol diyene yol eyledim
Dinleyene bilgi feda dertlilere omuz sebil
Naçar vakit bende kalmaz anlatmaya dilim yetmez
Eserim var köksüz sarmaş
Bundan kelli ölümsüzüm