insanların yüzlerinde eskiden kalma bir tebessümün izleri
ve hala gülmeye çalışıyor bazıları
hiçbirşey olmamış gibi
bazıları umutlu, güneşin bir gün doğacağından
benimse umudum hiç kalmadı
bir sabah güneşin yerine, pencereme senin doğacağından
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta