Gözlerin akşamlardan kalma ben.
Saklama özlediğini, arzular tenin beni.
Gözlerinde güller açıyor birde ümitler.
Aynı ben gibi, savurur üstündeki yaprakları.
Rüzgâr örtemez artık üstümü.
Ne vaktim kaldı ne kış günü ne de kar.
Kafanda hep soyunuk, uygunsuz düşler.
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta