Gözlerin akşamlardan kalma ben.
Saklama özlediğini, arzular tenin beni.
Gözlerinde güller açıyor birde ümitler.
Aynı ben gibi, savurur üstündeki yaprakları.
Rüzgâr örtemez artık üstümü.
Ne vaktim kaldı ne kış günü ne de kar.
Kafanda hep soyunuk, uygunsuz düşler.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta