Yalnız geçiyor ömür mutfakta pişmez aşım
Yüreğim yan piş artık, ocak senden utansın
Birikirken kaynayıp volkan olan gözyaşım
Cemre olup düş artık, yer gök toprak uyansın
Ruhum üşüyor sanki ateşlere sarıldı
İçimdeki fırtına yavaş yavaş duruldu
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta