Dünyanın malını; mülkü neyleyim
Şeytana atacak taş olmayınca
Tacını, tahtını; kürkü neyleyim
Zalime çatacak kaş olmayınca.
Sızlatır vicdanı fakir fukara
Öksüzü, yetimi kapanmaz yara
Gönül ki yuvadır nice efkâra
Yokluğa kavrulup aş olmayınca.
Ardında karanlık, önünde sisler
Sezgiler zayıflar, yanılır hisler
Havanda su döver mevzubahisler
Gövdenin üstünde baş olmayınca.
Kimine diyardır… Kimine yardır…
Yolların mutlaka bir sonu vardır.
Her insan kendine yitik mezardır
Umuda su veren düş olmayınca.
17 11 2016
Salih ERDEM
Kayıt Tarihi : 22.11.2026 14:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!