Kanmazdım şekerli şerbet ile tatmasaydım hayatı.
Doymazdım, belki de suyundan içseydim sadece!
Elden avuçtan kalanı, sararıp solduran acaba ne?
Üzerimden geçen, beni ezen kurulu bir zaman mı?
Nefes almak mı, hiç düşünmeden vermek mi zor?
Sıkmak ve yummak kalp denen göze unutturur mu?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta