Kalbimin Yazısı
Güven bir köprü gibidir,
Kalpler arasında kurulan.
Sevgiyle örülen,
Kalemin Dili Olsaydı
Gökyüzü mavi bir kalem, yazar yıldızların diliyle,
Geceye neşe katan ay, ışığını serper sessiz.
Bir rüya gibi, kalem düşer kağıda eğilerek,
Hayatın Kalemi beni yazar ve Yorar, Yılar beni Adım, Adım yok Eder , Sevmek Nasibimi yok Eder. Kalemi Elime Alıp Sevgiyi Yaşatmaya başlatırım, Adım Adım, A-’dan__ Z-’ye kadar , A-’dan__ Z-’ye kadar. Kalemin Dili olsaydı Acaba Neler yazardı, yazıları Kara Geleceği Beyaz Sayfada Kapkara, Harf Üstüne Harfler Bilmezcesine, Bir Açı Hayat Hikayesi gibi yağar yağmur Üstüme, Gözlerim Dolu yaşlarımla, Hıçkırıklarım Sessiz Sessiz Nefesimle birlikte Sakladım, Kendi kendime Neden Ben diye Sormaya başladım, Neydi Günahım Neydi Suçum benim, Ben Sadece ve Sadece Sevdim Suçum Sevmek, Çok Sevmek, Ölesiye kadar Sevmekti. Kalem Elimden düşer ve ilk Noktasını Bırakır, Sadece Seni Sevdim diye. Yolar Alır beni gider beni, Günler Geceleri ve Geçeler Gündüzü yoklar Üst Üste. Kaderimin Kale mı Tükendi ve bende Tükendim, yolum Biter Oldu Uçurumun Kenarında buldum Kendimi. Rüzgar Kaderime Karşı gelir, Gözlerim Uçurumu Görmez olur, bir Adım kalır Durur olurum, boynumu ve yaşlarıyla Dolu Gözlerimi Kaldırır Yıldızlara Bakar olurum İsmini Tüm Yıldızlarda Okurum ve Boşlukların Arasında Gözlerini Görüyorum, Bana Bakan Ceylan Gözlerinden Yıldırımlar Akar Üst Üste Ağlar gibisine bu Halime Üzgün, Kalbime Sürgün, kaderime Küskün, Hasretine Baygın, Aşkına yangın, Sevda Ateşi yakıp Geleceğim yanına, yana yana, yanına. Sana Sarılıp gibi Elimi Uzatır Olurum Son Adım gelir gider olurum Hayatımın Son Sayfasında ve Kalemin Son Noktasıyla.... Kalemin Son Noktasıyla.....
Karanlığın İçinde
Bir yalnızlık ki içimi kemirir,
Geceler uzadıkça, umutlar tükenir.
Güven denilen o boş hayal,
Karanlık Yol
Bir yalnızlık ki içimi kemirir,
Geceler uzadıkça, umutlar tükenir.
Gözlerimde yaş yok, kalbimde his yok,
Kayıp Ruhlar
Gözlerimde biriken yaşlar, Sessizce düşer karanlığa. Kalbimde saklı acılar, Dökülür gecenin koynuna.
Kaybolmuş bir ruhum ben, Aramaktan yorgun düşmüş. Ne güneş doğar ufkumda, Ne de yıldızlar ışıldar gözlerimde.
-- Kör Sevda --
Yalanlarla örülmüş bir aşkın hikayesi,
Sınır tanımayan bir Sevdanın gölgesinde.
Gerçekler kaybolmuş, hayaller tükenmiş,
Kalp kırık, ruh yorgun, umut bitmiş.
Melekler ve Çürüyen Ruhlar
Bir başlangıç vardı, saf ve temiz,
Azrail’in kanatları altında bir çocuk gibi.
Sonra düştüm bu kirli dünyaya,
ÖLÜMSÜZ AŞK
Zamana meydan okuyan bir aşkın hikâyesi, Kalplerde yankılanan sonsuz bir melodi. Gözlerinin derinliğinde kayboldum, Özlemim büyür, mesafeler uzadıkça.
Bazen hayaller gerçeklerden daha gerçek, Seninle kurduğum düşler, yaşadığım her andan. Kalbimdeki ateş hiç sönmeyecek, Ruhum seni aramaktan asla vazgeçmeyecek.
Ölümsüz aşkımızın sonsuz hikâyesi.
Ölümsüz Aşkın Fısıltısı
Yıldızların parıltısında yankılanan eski bir şarkı,
Sevda dolu bir rüzgâr süzülürken sevginin bahçesine,
Gönül denizleri ufukta arar kutsal bir ark.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!