Gördüğüm ilk günden beri seni,
Halim perişan gönlüm bir deli.
Yokmu bu dertlerinde bir freni.
Gel sevdiğim bu muhabbet her insana rastlamaz.
Benim sevdam sevgiden ötesi.
Her gördüğüm güzelde fark ettiğim sensin.
Adım,adım,karış karış gezsen şu alemi,
Herkes birde,yanlız birde birleşir.
Üfleyince israfil sur borusunu,
Herkes yine mahşerde birleşir
Dışarda kar yağsada yüreyim yanıyor.
Umudum kalmasada gözlerim seni arıyor.
Hayalini ben seni eller sarıyor.
Mutlumusun bilmem ama,bak dursun kan ağlıyor.
Yağan kar yüreyimi söndürmüyor.
Yanıyor yüreyim şu zemheride.
Söndürecek sevda bilmem nerede?
Su arama ırmakta,derede.
Bak kalbine varsa,söndürecek su orada!
Yanıyor yüreyim şu zemheride.
Ağlamak,yanan yüreği söndürmek için istenir.
Gülmek,çekilen acıları dindirmek için istenir.
Beklenen hasret ateşini söndürmek için beklenir.
Ölüm allaha kavuşmak için istenir.
Ağlatan,güldüren,ayıran,kavuşturan
Ey Ademoğlu! Sen mülkü kendinin, rızkı kulun, vefayı dostun elinde sandın.
Oysa göklerin anahtarı da, kalplerin mührü de, rızkın yolu da tek bir eldedir.
Kul kapıyı kapatsa da, sen O'nun kapısına bak;
Zira insan oyalasa da, Vakit geldiğinde hüküm sadece Hakkındır.
Herkes derviş kesilir, dilinde "gerçek" masalı,
Sanırlar ki hakikat, altın tepside sunulmalı.
Lakin bir gün çıkınca karşılarına o tozlu enkaz,
Bakarlar ki hakikat; ne şan verir ne de imtiyaz.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!