Dışarda kar yağsada yüreyim yanıyor.
Umudum kalmasada gözlerim seni arıyor.
Hayalini ben seni eller sarıyor.
Mutlumusun bilmem ama,bak dursun kan ağlıyor.
Yağan kar yüreyimi söndürmüyor.
Ağlamak,yanan yüreği söndürmek için istenir.
Gülmek,çekilen acıları dindirmek için istenir.
Beklenen hasret ateşini söndürmek için beklenir.
Ölüm allaha kavuşmak için istenir.
Ağlatan,güldüren,ayıran,kavuşturan
Ey Ademoğlu! Sen mülkü kendinin, rızkı kulun, vefayı dostun elinde sandın.
Oysa göklerin anahtarı da, kalplerin mührü de, rızkın yolu da tek bir eldedir.
Kul kapıyı kapatsa da, sen O'nun kapısına bak;
Zira insan oyalasa da, Vakit geldiğinde hüküm sadece Hakkındır.
Herkes derviş kesilir, dilinde "gerçek" masalı,
Sanırlar ki hakikat, altın tepside sunulmalı.
Lakin bir gün çıkınca karşılarına o tozlu enkaz,
Bakarlar ki hakikat; ne şan verir ne de imtiyaz.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!