Sevgi kazanacak hiçliğin toplumunda.
Narsistlerin hüküm sürdüğü hastalıklı çağda, saygı yaşatacak bize yaşayamadıklarımızı.
Yaşamı, bu hayatı yaşayanlar olarak tüketmek yerine yaşamla birlikte olmak ve can bulmak gereklidir.
Nasıl ki Yusufu dipsiz kuyulara atanlar karanlığı aşıp çıktığına şahit oldular. Bizlerde betonlaşan hayatlarda taşı delip tek başına filizlenen bir çiçeğin öyküsünde yer bulmalıyız kendimize.
Hareket halinde olmak hepimiz için elzemdir. Yarına bir şey bırakmalıyız.
Çünkü durağan her şey çürüyecektir.
Kayıt Tarihi : 9.4.2025 11:55:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!