Üzerine hiç toz kondurmaz, her şeye bir bahane
Umursamaz olduktan sonra ona hayat şahane
Her ilişki; bencil, menfaatçilere bir kâr hane
Onlar bulur buluşturur yer, akıllılar olur divane.
Katlanıyorum gönlümdeki darlığa
Üzgünüm, elveda dedim bahtiyarlığa
Apar beni, apar mutsuzluktan ırağa
Felek dokunma artık, dokunma gönlü kırığa
Gönlüm hırpalandı örttüm kapıyı
Şans gülmedi benden yana
Çok ağladım yana yana
Beni bu hale koyanlar utana
Heep uğradım hüsrana
Talih gülmedi ki bana
Vay be, bu hallere düşecek adam mıydım
Yaşıyorum, eğer kainattan silinse de adım
Varlığımı ortaya koyarım, aha çulum aha da halım
Doğru bildiğim yolda yürüyorum adım adım
Bana yardır canım dostum gardaşım
Hava kararır, bulut olur yağmur yağar toprağa
Gök gürler şimşek çakar, dolu vurmaya görsün
Umut olur; çiftçi güler, ekin gelince orağa
Lale sümbül çiçek açar, sabır eyle bahar gelsin
Tarla senin ise ekin de benim
Yaşamaktan bahsetme, sağım ama yaralandım
Mutluluk görmedim soysuz tavrınla daraldım
Kabahati kendimde arıyorum, hayat budur sandım
Yer edinemezsin gönlümde, akılsız kafama kandım
Umudum yok, kendimi dağlara vurdum
Toprağın üstünde çalışanlar ağalar beyler
Toprak olmaz ise düşün insanlar ne yerler
Tek ihtiyacımız değil bir karış mezar
Neden sadık yarim toprak olmasın?
Toprağım var diye boşa övünmem
Sevgine muhtacım, seninle gönlüm aşka kansın
Gönlüm sevdanla bırak yanarsa da yansın
Sevilmeyi istemiyorsan gönlüm bende kalsın
Sevgisiz, aşksız, bulanık bu dünyam yere batsın
Sevmeden hiç bir şeyden zevk almazsın, alamazsın
Alıp başımı gidesim var
Nereye giderim bilemiyorum
Artık yaşamayıp ölesim var
Canıma kıyıp ta ölemiyorum
Ne umudum, ne de gülesim var
Ömrümü bir değmez e bağlamadım mı?
Benden ne köy olur ne de kasaba
Yaptığım hata ömrüme mal oldu, ağlamadım mı?
Satılmaz ki satayım ben kendimi kasaba
Sıkıntın ile ben bağrımı dağlamadım mı?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!