Duran Saper Şiirleri - Şair Duran Saper

Hüzünlü kalbimi yordum biliyorum
İnsan ruhunda güzelliğin
Soğuk ifadesini seziyorum
Titreyen ayaklarımdan
Ter boşalan alnımın akından
Şerefli yaşamanın onurunu

Acılar taş çakıl oldu hücremde
Elersin diyorsun bilmem ne zaman
Bulamadım beşik bebek gönlümde
Belersin diyorsun bilmem ne zaman

Devasız belamı bana yakışan

Gelir gider gönül yıkar
Atıp tutar asar sıkar
Bazen evli bazen bekar
Bilmiş şimdi coşar atar

Eşek olmuş palanı yok

Çorak dudaklara bir yudum su vermez
Dimağı kurumuş çıkar düşkünleri
Umutlarını arayanların
Vururlar beklentilerini
Kahpece atılmış bir kurşun hızıyla
Karanlığın hüküm sürdüğü

Bir kadın var yüreğimde
En yakın arkadaşım
Sert bir söyleyiş tarzı güçlü bakışı var
Seni seviyorum deyince
Yüreği gelir dudaklarına kadar
Kalp gözleri hep açık durur

Okula gidiyor bir masum çocuk
Kış ortasında yok üstünde gocuk
Ne ağzı et görmüş ne de bir sucuk
Küçük gözleriyle bakıyor bana
Bir boşluk içinde akıyor mana

İyi kötü hep karıştı
Tanıştan da korkak olduk
Varsıl yoksul hep yarıştı
Yarıştan da korkar olduk

Çaldı kapı kimsin dedik

Karanlıkta görünmez gözden akan yaş olsa
Yüz asıksa bakılmaz kalem gibi kaş olsa

Kıyafete bakılır çok dik duran baş olsan
Duramazsın bir yerde bölünürsün taş olsan

Ömrümü verdim bak sevdiğim sana
Seni seviyorum de artık bana
Yaşamın anlamı gelir bu cana
Seni seviyorum de artık bana

Ayaklar altında akıyor hayat

Gelip giden bu düzende
Bilinmeyen evin var mı
Saklansan da bir pazende
Görünmeyen tenin var mı?

Doğduk sonra öleceğiz