Başlangıç olmadan son olurmu yada son olmadan böyle bir başlangıç. İndi bindi yaptıkça, ömrümün yalama olmuş endişelerine yataklık etmişim ne yazıkki. Son durağı beklemeye sabrım mı yoktu acaba veyahut nasıl olsa gelir mi demişim ? Bir ileri iki geri gitmeyi yol katetmek de sanmış olabilirim. Yine beynimin küçük oyunlarına mı kaptırmışım kendimi ? A benim yanlışa meyilli kalbim sende şaşkınsın biliyorum böyle umudunu yitirmişken vardın bu durağa.
İşte geldim.. İdrakindeyim son durağın. Hepsine gücüm var artık herşeyi senin artık içimde durmaksızın akan bu aşk nehrinin. Sonunda boşa ziyan giden tüm şelalelerinin sana celallendiğini daha yeni anladım. Ya da sen okyanustun içindeydi hayalimdeki güzel gizli dünya. Aktım sana usul usul aslımı buldukça.
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta