Durak Şiiri - Ali Sinkay

Eskiden "bir gün" diye başlardı her cümle,

Şimdi "bir zamanlar" diye bitiyor.

Aradaki o devasa boşlukta biz yokuz;

Sadece koştururken düşürdüğümüz gölgeler var.

Kimse çalmadı zamanı, biz hibe ettik.

Pazarlık payı bırakmadan, bonkörce,

Gelmeyecek baharların taksitlerini ödedik.

Şimdi ellerin cebinde, o soğuk rüzgârda;

Daha dün çocuktun oysa,

Hangi ara bitti bu yolun mola hakları?

Yüzünde bir başkasının yorgunluğu,

Gözlerinde kime ait olduğu belirsiz bir kış.

Yıllar geçmedi aslında;

Biz geçtik,

Kendi cenazemize bile yetişemeden.