Dünyanın Çivisi Şiiri - Hamit Karataş

Balık baştan kokmuş kuyruk çürümüş,
Dünyanın çivisi çıktı çıkacak,
Cehalet başını almış yürümüş,
Dünyanın çivisi çıktı çıkacak...

Başlar ayaktadır ayaklar başta,
Doğru ile yanlış hepsi bir uçta,
Bırakıldı meydan soysuza puşta,
Dünyanın çivisi çıktı çıkacak......

Arsızın soysuzun gemisi yürür,
Gariban kenarda sessizce çürür,
Çakallar meydanda gururla yürür,
Dünyanın çivisi çıktı çıkacak........

Pire dev yanında büyük güç oldu,
Vatan millet demek şimdi suç oldu,
Kel kafalar tarak geçmez saç oldu,
Dünyanın çivisi çıktı çıkacak.......

Ayşe Fatma yabanlara atıldı,
Matmazeller ile eşit tutuldu,
Balların üstüne katran döküldü,
Dünyanın çivisi çıktı çıkacak.......

Artı eksi hep aynı şey söylüyor,
Köçek ile seğmen aynı oynuyor,
Çalan çırpan yiyooor yiyor doymuyor,
Dünyanın çivisi çıktı çıkacak......

Kardelenler topraklara karıştı,
Şeytan melek birbirine alıştı,
Hırsız arsız aynı yerde buluştu,
Dünyanın çivisi çıktı çıkacak....

Allah diyen malı almış götürmüş,
Gerçek mümin sıfırı da bitirmiş
Çıplaklar yolunu hepten yitirmiş,
Dünya'nın çivisi çıktı çıkacak.......

KARATAŞ'ım bu can tenden ayrılır,
Etekler göbekten belden sıyrılır,
Acemiler bam telinden dem vurur,
Dünyanın çivisi çıktı çıkacak........