Dünyam Şiiri - Mahmut Çetin

Sen geliyorsun ya,
Doluyor heryer, sokaklar, caddeler,
Güneş açıyor, aydınlanıyor heryer,
Gülüyorum, hoplayıp zıplıyorum,
Çocuklar gibiyim, neşeliyim,
Sonra sen gidiyorsun,
Hüzün doluyor şehre,
Kararıyor ortalık,
Boşalıyor şehir,
Yapayalnız kalıyorum,
Bir başıma...
Anladımki,
Yalnìzlık denilen şey
Senin eksikliğin,
Sen olmadan kalabalıkların hükmü yok,
Bir tek sen ol, dünyam dolsun,
Sen gidersen, isterse bu dünya yok olsun...