Dünya üvey annemdi Şiiri - Hamdi Oruç

Dünya üvey annemdi

Mezarındayım sultanım
Acındı gönlüme
Dünya üvey annemdi
Mezarın cömert bir sofra
Zeytin sofrası bal en temiz süt sofrası

Acındı gönlüme
Dünyanın sütü acı
Acı biber sürün dilime...
Gönül benden davacı
Elimdeki zehir kadehi...
Dünya üvey annemdi
Acınmadı gönlüme...

Acındı gönlüme
Vefasız yar şu dünya
Vefasız diyar şu dünya
Cennet benden davacı
Şu dünya yaman bir avcı...

Acındı gönlüme
Şerbete hasret verdi gönlüe
Gölgeleyen bulutlar
Meyveli dal şu bulutlar
Kevsere hasret verdi gönlüme

Acındı gönlüme
Bir çöl şu dünya
Demem gül şu dünya
Güzel olur mu bitecek bir rüya...
Gördüğüm rüya
Acındı gönlüme
Esen rüzğarda Medine kokusu
İstanbul kuşların hiç bu kadar güzel olmamıştı
Medineye selam götürdü kuşların
Halime ağladı taşların İstanbul

Yarama merhemi sürmedi dünya
Kevsere hasret vardı gönlümde...
Gurbete nefret vardı gönlümde
Dünya hep kordu gönlümde
Dünya üvey annemdi
Dünya beni çimdikler
Yetmez bana yalancı emzikler
Düştü bana en güzeli düşlerin
Yağmur gibi
Bu düşler yağmur gibi
Bu düşlerde bereket
Bu düşlerde şerbet