Bulutlar karardı, yağmur beklerken
Ateşler döküldü vakit çok erken
Toprak sarsılıyor, her yan yıkılmış
Kaderin boynuna zincir takılmış
Kucağında yavru, bir anne ağlar
Feryadı yükselir, eritir dağlar
Sessizce bekliyor çaresiz canı
Dökülen masumun her damla kanı
Gazze yanıyor, dünya izliyor
Zalimler gerçeği her gün gizliyor
Duyarsız kalplerde buzlar erimez
Bu büyük acıya kimse dur demez
Sokaklar harabe, her köşe hüzün
Gülmüyor artık hiç kimsenin yüzün
İnsanlık sınavda, sınıfta kaldı
Karanlık her yeri sessizce sardı
Uyanın ey dostlar, bu nasıl rüya?
Yıkılmış hayaller, bitmiş bu dünya
Bir el uzatın ki bitsin bu keder
Yoksa bu karanlık hep böyle gider
Eray Yalçın
Kayıt Tarihi : 25.2.2026 14:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!