Dünya Güzelim Şiiri - Menderes Dağlaroğlu

Bu dünyanın en güzel kadını sensin,
Bu kalbimin bitmeyen tek neşesisin.
Ruhuma okşar güzelim, tatlı sesin,
Gönlüme şifa olur tek bir nefesin.

Gözlerin değince karanlıklarıma,
Bir güneş doğar sanki yarınlarıma.
Sen sevdam, sen ömrüm, sen duamsın benim,
Tatlı gülüşün yeter bütün dünyama,

Sen oturursun artık gönül tahtımda,
Seni beklerim her gün yağmur altında.
Yüz güzelliğin gerçekten çok şahane,
Teksin dünyada, güzeller arasında.

Bakışın yüreğimi ortadan keser,
Gülüşün ruhumu gıda gibi besler.
Seni ne zaman görsem dünya güzelim,
Bu gönlüm hemen peşinden feryat eder.

Adını yazdım ben kalbimin taşına,
Sevdanı işledim gönlümün başına.
Sabah akşam oturup, dualar ediyorum,
Gireyim diye bir gün, güzel dünyana.

Hayal ediyorum seni bu yanımda,
Seninle hayat güzel olur dünyada.
Sen benim tek sevdiğim ol da, bir tanem.
Seni görsem bile yeter bir rüyada.

Hiç unutamam o güzelim adını,
Unutamam yanaklarının alını.
Ömür boyu koynundan çıkmak istemem,
Uzaktan hissederim o sıcaklığını.

Güneş süzülür yapraklar arasından,
Sevgi fışkırır senin gönül sofrandan.
Işıldar cilveli güzel yüzün, gülüm,
Uzak kalamam ben, ateşli aşkından.

Al yanakların parlar gün ışığında,
Dünya güzeli yazıyor o alnında.
O güzelliğin dilden dile dolaşır,
Hemde koca dünyanın dört bir yanında.

Seni görenin, yine gelir göresi,
Seni öpenin tazelenir nefesi.
Bende öpeyim seni, dünya güzelim,
Benimde geldi, bu gönlümün hevesi.