Yaşadım anladım dünya boşumuş
Kalbe zehir olan göze hoşumuş
Yıllarca bana dost bildiklerimi
Koca yüreğim beyhude taşımış
Bu ömrümü heba etmişim boşa
Kimse bakmaz yürekten akan yaşa
İnsanoğludur bu halinden bilmez
Hemen anlar derdim anlatsam taşa
Dostmuş gibi davranır güler yüze
Sırtından vurur çıktığında düze
Her daim doğruluğadır yolumuz
Yüce Rabbim yardım eylesin bize
Hepbanadır bu dünyayı kavuran
Güçlülerdir güçsüzleri savuran
Yörük ozanım budur tek dileğim
Her daim olsun yetimi doyuran
Kayıt Tarihi : 1.2.2026 15:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!