Dünya Şiiri - Teemmüli Abd

Sen dünyayı senin sandın, yanıldın
Süslü bir gelin gibi gelir, boş yere kandın
Güç, şöhret, makamı kalıcı sandın, aldandın
Çünkü Kehf Suresi kırk altıyı anlamadın

Olsun istedin her bir şeyin derhal
Çalıştın, çabaladın; ne haram bildin ne helal
Tükendi zaman; ne sorumluluk bildin ne vebal
Geldi Münker ve Nekir, dilin oldu lal

Kulak verdin içinden gelen sese
Acep nedir, nasıl bir şeydir vesvese
Aklın takıldı bir hayale, hevese
Kapıldın gittin, aldı seni kafese

Güzeldi hazzı, arzusu, şehveti, emeli
Kırdın, döktün, bastıramadın öfkeni
Tutsaydın ya, uzattı sana ipini
Bilemedin ne kendini ne Rabbini

İhlas, ihsan, tevbe, rıza; bunlar da var dünyada
Güzel hâller, hepsi bir arada takvada
Sen ne aradın, ne buldun o melun şeytanda
Rabbin seni uyarmadı mı En’âm yüz otuzda

Okundu ayetler, söylendi sözler ey fani
Haberin yok mu, duymadın mı hiç Kur’an-ı Kerim’i
Haberin olsun, çok oldu geleli kutlu Nebi
Getirdi sana ahlakın ve sözlerin en güzelini