Dünya Şiiri - İlyas Memiş

Acılara acı kattın,
Çektirdin hep çile dünya.
Malın, mülkün hepsi yalan,
Nimetlerin hile dünya.

Bela verdin, zorluk verdin,
Sıkıldıkça darlık verdin,
Hiç bitmedi senin derdin,
Koydun halden hale dünya.

Nicesin akim bıraktın,
Nicesin yetim bıraktın.
Nice ocakları yaktın,
Çevirdin hep küle dünya.

Tutuşturdun gönülleri,
Aşkla coşturdun dilleri,
Yaktın dertli bülbülleri,
Yâr etmedin güle dünya.

Mahzun ettin nice canı,
Sundun hasma her imkânı,
Halife-i arz insanı,
Mahkûm ettin pula dünya.

Ne sonun belli ne başın,
Ne de son bulur gözyaşın,
Neye yarar dağın, taşın,
Altın olsa bile dünya.

Kimse seni yazamadı,
Kimse seni gezemedi,
Kimse sırrın çözemedi,
Gel artık sen dile dünya.

Var mı sende daim kalan?
Var mı senden murat alan?
Ölüm gerçek, hayat yalan,
Kalmaz hiçbir kula dünya.

Ağustos 2007