Dünya Şiiri - Muhammed Emin Toprak

Muhammed Emin Toprak
53

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Dünya


İki elim kalbimde ve kabrini boğazlıyorum.
Anıtlar rahimlerin taşlarıdır, oysa bir pul ve kulun tapınağıdır ah şu bizim eller.
Ağrısına uyuşturulmuş mahzenlerin, tutunacak dalıyım.
Ben bir mecazın kaybını yürek yangınlarında hissetmek istiyorum.
Bir türküde ya da.
Artıkların insanlığına ihtiyacım var, yutkunamıyorsam bu toprakların sularını gömmek için kaybına bedel ödemişim aslında.
İnsan kavuşur, kavuşmalı da mecburi göçler, kuşların ellerinde ve ayaklarında buluşur.
En azından buruşur sevmekten yorulan ten. Babasının kirli sakallarındaki bilinmeyen temiz abdest suyudur, arka mahallelerde pazarlığa sunulan bir yudumluk merhamet türküsü.
Korkar tırnakları kanayanlar ve incinmesin diye bunca ayıp ve ayıklanmalar.
Kurşunlar da sıkılsa kana bulaşmaktan, metal sıhhî bunalım yaşasalar ve tuhaftır gözleriyle sevinemeyen yarasalar.
Gözlerimizin ağrısıdır,
Bir insanın kaybolan gençliğini görmemesi.

Sözlerim ağrısa da umursanmaz beyaz eşyaların endeksleri.
Kapalı kutuların kuyuların Yusuflarına korkarım esirgenir dil yaraları.
Ben susmaktan başka mezar taşı bilmem.
Susacaksa en onurlu bir şekilde mezar taşları susmalıdır aslında.
Toprak altıdır bütün ırkları sınırsız kabul eden.
Sızısız giyinilen bunalımdır ekmek ve hürriyet…
Delinir bütün acılar ve korkarak kaçar kurşunlar.
Sözlerin kalıbına sığmaz dört duvarlar.
Köylüsün, köylü yani, köylüyüm ve dağlarım da dalgalanmaz damarlar.
Ellerimle tutsam da sıksam dünyayı, patlasa tüm bombalar.
Sadece ve yalnızca ellerim kanasa.
Ellere hiçbir şey olmasa.
Allah’ım çocukların ellerine antik bakanların mavzerleri çürüse de zeytin gözlerin gülleri solmasa.
Rızkıma yalnız ve asi olan rızkıma tenimi sunarım kuytuda ve köşe başlarının mahrem,
ah filizlenen gençliğimin tutsak mahrem yalnızlığında.


Muhammed Emin Toprak
Kayıt Tarihi : 18.5.2020 01:51:00
Şiiri Değerlendir