Donme dunya gayri goresim yok donusunu
Gittigin yeri bilmezsin, taptigini bilmez,
Yattigin yeri bilmez, yasadigin gunu bilmez,
Kalmadi artik takati su garip yurdunun...
Yorunu yordamini, adabini, sonunu bilmez oldun omrunun...
Yasadigin gun yanina kar kalir sanirsin, ama yanilirsin
Bi gun, bi yer yakalarim, cok sikilirsin be dunya,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




manidar olmuş.alışmadığı ne kaldı acaba dünyanın?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta