Dünya ( 2 ) Şiiri - Baki Ortak

Dünya bıktım senin çile derdinden
Bir gün yüzü göstermedin ah dünya
Yüreğim yoruldu dert gam yükünden
Bir gün güldürmedin sen beni dünya

Kader deyip bağrıma taşlar sardım
Umut ektim her bahara aldandım
Ne dost buldum ne de yara dayandım
Bir gün güldürmedin sen beni dünya

Gecem uzun sabahım bana küstü
Gülen bu yüzüm aynalarda sustu
Ahım çıktı dağlar başıma düştü
Bir gün güldürmedin sen beni dünya

Alnım terli nasibim hep den dardı
Yediğim lokma da gözlerin kaldı
Helâl her lokma boğazımda kaldı
Bir gün güldürmedin sen beni dünya

Yönümü rüzgâra kuzeye verdin
Her sevdayı yarım yarım sen böldün
Gönül evim viraneye döndürdün
Bir gün güldürmedin sen beni dünya

Dost dediklerim de hep yalan çıktı
Sözleri içimde bin yara açtı
Talih bana sırtını dönüp gitti
Bir gün güldürmedin sen beni dünya

Kışım hiç bitmez baharımı çaldın
Her adımda önüme bir taş saldın
Yaşama hevesim elimden aldın
Bir gün güldürmedin sen beni dünya

Yolum uzun dizlerimde derman yok
Gönül yorgun bağrımda binbir ah çok
Kul Ortak der yaşamaya güçüm yok
Bir gün güldürmedin sen beni dünya

KUL ORTAK