Duhan mı gökyüzünü kaplayan?
Nedir bu kapkara duman?
Hocalı yanıyor,
Hocalı ağlıyor,
Hocalı kan kokuyor kan!
Duhan,yanan yüreklerden fışkıran duman.
Dayan yüreğim bu vahşete,nasıl dayanırsan dayan,
Öyle bir tanımsız vahşet ki bu!
Tuu medeniyet sen isen eğer,binlerce tuuu!
Duhan!
Kapkara semalarda çocuklar çığlık çığlık,
Nasıl bir adalet bu,bu nasıl insanlık?
Yükselen vahşi naralardan,anlıyorsun.
Ki, yamyamlık bu, düpedüz yamyamlık.
Duhan,Duhan!
Anam,bacım,oğlum,kızım,
Hocalıda yanan.
Hocalıda katliam,Hocalıda yas!
Bu vahşetin mimarı olamaz nas.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta