Düğüm Şiiri - Şevki Çiftçi

D Ü Ğ Ü M

​Sükûtun mührü var, dilim lal gibi,
Bakışım boşlukta, solmuş gül gibi.
Söylenmez sözlerim, saklı hal gibi,
Boğazda düğümdür, çözülmez sızı.

​Bir hasret rüzgârı eser derinden,
Oynatır yerini gönül serinden.
Ayrı düşmek varmış öz değerinden,
Alnıma yazılmış, silinmez yazı.

Ne yana baksam hep hatıran durur,
Hasretin ateşi bağrıma vurur.
Gözyaşım içime akar da kurur,
Gönlümün dinmeyen, amansız güzü.

​Kelimeler dargın, sesim yorulmuş,
Sanki tüm kapılar yüzüme yumulmuş.
Bir ömür dediğin, meğerse buymuş,
İçimde sakladım, sitemli sözü.

Yollar mı kapandı, ufuk mu daraldı?
Güneşten geriye bir gölge kaldı.
Gönül kuşum yine efkâra daldı,
Söndü umutların o közden yüzü.

​Yorulmuş kalemim, kağıt ağlıyor,
Dertli bir musiki kalbi bağlıyor.
Zaman hırçın nehir, durmaz çağlıyor,
Geçti baharımız, bulduk biz güzü.

Şevki Çiftçi