Düello Şiiri - Serdar Gündüz 2

Gözü aç bir kurşun Ve Canına susamış ben Kadim bir yalnızlıktı benim ki aslında Asla benim seçimim değildi Tercih hakkı dahi tanınmadı bana O kadar kalabalıktı ki oysa Canımda can dediklerim Ölesiye sevdiklerim Bütün dost bildiklerim etrafımda Sağımda, solumda, yanı başımdaydı Öylesine candan ve öylesine dostçaydı ki sözleri Hangi dost caydı sözünden Kim itti beni Bilmiyorum Önceleri kimselere konduramadım Hep kendimi suçladım Bahane arama dedim kendime Günahlarına girme Belki eli değmiştir Belki de gözü dedim, geçiştirdim Hiç şüphe etmedim Ama her doğrulmaya kalktığımda Her defasında Bir darbe daha yedim Bir daha, bir daha, bir daha Neden sonra kızmaya başladım işte En başta yine kendime Önce, nedenle başlayan efkarlı cümleler kurdum Sonra, sanki ile biten Bol keşkeli pişmanlıklar yükledim o cümlelere Kırgınlığımı hep zavallı niyelerden çıkarttım Hep mi? mihenk oldu dilime Hiçbiri teselli etmedi tabi Kalbim yalnızlığımı kabullendi Nemi kaldı geriye benden Sadece Gerizalı bir aşık,aptal bir meftun Canına susamış ben Ve Gözü aç bir kurşun