Düello Şiiri - Sadık Kocabaş

Düello
Uğraşma benimle, kendime yettim,
Gece sabaha kadar düello ettim.
Kan revan içinde canı seyrettim,
Yaranın dermanı yârda diyorlar.

Düştüm bir soysuzun deli gönlüne,
Alevi kor etti koydu önüme.
Bülbül kıyar olmuş gonca gülüne,
Yaranın dermanı yârda diyorlar.

Can evim enkazmış neye delalet,
Figanım duyarsan etme merhamet.
Vücudun şehrinde kopsun kıyamet,
Yaranın dermanı yârda diyorlar.

Taşa çalsam başı durulmaz deli,
Avunsam yalanla dolmuyor yeri.
Kendisi Sehermiş benmişim yeli,
Yaranın dermanı yârda diyorlar.

Benim bu gönülle kavgam hiç bitmez,
Zemheride donsam bana kâr etmez.
Derenin denize öfkesi yetmez,
Yaranın dermanı yârda diyorlar.

Ateş suya kızsa kime ne fayda,
Demlenir dururum demlikte çayda.
Bu ay buhar oldu bekle son ayda,
Yaranın dermanı yârda diyorlar.

Dünya dedikleri bir dipsiz kuyu,
Değişmez insanın çiğ sütlü huyu.
Kalemsiz Şair de içti bu suyu,
Yaranın dermanı yârda diyorlar.