Senin hiç dibin tutmaz,
Altın kararmaz.
Anamın yılda bir kalaylattığı,
Kara tencereleri,
Bakır kazanları gibi.
Onların gıkı çıkmazdı hiç.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok ilginç ilk kez bir tencereye bu açıdan baktım.. çok doğru)) kutlarım...
Yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta