Toprak çeker ya insanı, bazen…
Hani, çıplak ayak dolaşmak isteriz ya…
Dokunmak, avuç avuç savurmak…
Çamur karmak, doyasıya…
Hani, anamızı özleriz ya…
Özlerim taşını, toprağını, suyunu…
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Düden deyince siz beni nerdeyse 30 yıl önceye götürdünüz. Bu günkü hali ve o günkü hali. allahın yarattığı özel şehirlerden birisi Antalya ve tabi çağlayanları... Teşekkürler. saygılar
İki dünyanın güzelliklerini ne güzel ifade etmişsin. Düdeni, suyu, köpüklerini, çağlayanları tekrar gördüm şiirinde. Ve bizi bekleyen sonu.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta