Dudak Payı Şiiri - Ertan Hurmanlı

Gözbebeklerimizde büyüyen karanlık,
Yarım bırakılmış çay bardaklarına damlıyor
Dudak payı bırakmadık şu hayata
Cam kenarı yalnızlıklara meze yapıyoruz anıları

Yarım nefeslik ömrü kalmış cümlelerin
Yaraları kabuk bağlamamış bir sevda
Öksürük krizlerinde kanatıyor genzimizi
Üstüne tuz basıp, sek içiyoruz acıyı

Üşüyoruz yangınımızın tam ortasında
Şakaklarımıza kar yağıyor usulca
Donuyoruz, ama titremiyor bile ellerimiz
Islak sokakların rahmine düşüyor gözyaşları
Kaldırım taşlarına gömüyoruz adımlarımızı

Alevin mavisinde yitip giden,
Yarılanmış bir ömrün ruj izli vedası
Küllerini halıya silktiğimiz gençliğimiz
Bir yığın yanmış, bitmiş "biz" tortusu

Ne kapı çarpması var, ne de hıçkırık sesi
Sadece küle dönmüş bir aşkın son çıtırtısı
Üstüne basılıp ezilen bir izmarit sessizliği